بیاو برگرد ای نازنینم

توی این سکوت خسته کننده

توی این اتاق کوچک

ثانیه ها برام حکم سالها رو دارن

تیک تیک خسته کنده شون آزارم می ده چرا تموم نمی کنن؟؟؟؟؟؟

حالا من اینجا روبه روی این پنجره که برام مثل یه رویا می مونه

تنها نشستم

هرچی سعی می کنم نمی تونم آخر رویا رو ببینم

ولی می دونم که آخرش به تو می رسم

روزهای قشنگ مون چه زود جاشونو به خاطرات مرده دادن

غبار تلخ وسنگین تنهایی روی اون خاطرات نشست و مارو جدا کرد

باورت می شد یه روزی تقدیر ما رو این جوری جدا کنه  

طوری خودمون هم متوجه نشیم

حالا بین ما یه پل به وجود اومده پلی یه یک طرفش تو ایستادی و

طرف دیگرش هم من

تو رو نمی دونم ولی من دارم بی تو اینجا می میرم

بیا فرصت یه لحظه با هم بودن رو به این دل خسته من بده

بی تو تنهاتریم

تصویر زیبات مبهمه 

ولی یاد قشنگت روشنتر از قبله

فقط می خوام اینو بدونی

تا وقتی که آخرین نفسم منتظرت می مونم

عزیزترینم

خواهش می کنم  نظرتون رو راجع این مطلب بنویسید